اکوایران: میدان نفتی دیجیتال در نگاه اول شبیه یک واژه مدرن و تکنولوژیک بهنظر میرسد، اما داستان آن به سالها قبل برمیگردد، زمانی که صنعت نفت کمکم فهمید برای تصمیمگیری بهتر، فقط حفاری عمیق کافی نیست و باید «دید عمیق» هم داشت. امروز این مفهوم دیگر چند حسگر و نرمافزار نیست، بلکه به روشی برای پیشبینی مشکل قبل از وقوع، مدیریت ریسک و بالا بردن بهرهوری تبدیل شده است. ایران هم حالا وارد این مسیر شده، اما هنوز یک سؤال جدی روی میز است: آیا این فناوری در عمل بهصرفه و بومیسازی آن منطقی خواهد بود یا نه؟
صنعت پتروشیمی ایران در آستانه یک نقطه عطف قرار گرفته است؛ صنعتی که با ظرفیت اسمی حدود ۱۰۰ میلیون تن، پس از نفت و گاز دومین صنعت ارزآور کشور محسوب میشود، اما همچنان با چالشهایی ساختاری در حوزه خوراک، سرمایهگذاری و تنظیمگری مواجه است. این موضوع در نخستین قسمت از برنامه «پتروتاک» با حضور دو نماینده از بالادست و پاییندست زنجیره پتروشیمی مورد بررسی قرار گرفت.
در نشست «اقتصاد سیاسی بنزین» که در ۲۵ آذرماه در سالن همایش دنیایاقتصاد برگزار شد پس از ارائههایی درباره «بنزین شهروندی» و «بازار مبادلهی سهمیه انرژی» توسط مهدی نصرتی و علیرضا توکلیکاشی، نقدهایی توسط مرتضی کاظمی به ایدههای ارائه شده مطرح و سپس در پنل تخصصی با حضور موسی غنینژاد، اقتصاددان و یاسر میرزایی، معاون بورس انرژی پرسشها و نقدهای مربوطه طرح شد.


