طی روزهای گذشته در اوج بحران جنگ مرکز پژوهش های مجلس طرحی مبنی بر یک سری دخالتهای محدود دولت در بازار مسکن ارائه داد. مهمترین اقدامات شامل تمدید اجباری کوتاهمدت قراردادهای اجاره، جلوگیری از افزایش اجاره و ودیعه، ممانعت از تخلیه مستأجران در صورت ناتوانی موقت در پرداخت اجاره و محدود کردن رفتارهای قهری موجران بود. هدف اصلی این مداخلات، تضمین دسترسی خانوارها به مسکن برای نزدیک به 5.8 میلیون خانوار مستاجر که نزدیک به 20 میلیون نفر جمعیت هستند و جلوگیری از جابهجایی گسترده مستأجران عنوان شد. طبق گزارش وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سال ۱۴۰۳ حدود ۵۵ درصد خانوارهای مستأجر زیر خط فقر قرار داشتهاند و ۷۴ درصد درآمد آنها نیز از مشاغل غیردولتی و ناپایدار تأمین میشود.
بعد از شروع جنگ در ۹ اسفند 1۴۰۴ بازار سرد مسکن پایتخت به عنوان یکی از اولین بازارها وارد فاز انجماد شد. تداوم جنگ و انتظارات عمومی، ااینبار مبنی بر طولانی بودن تنش ها بود و باعث شد موج مهاجرتی که پیشترهم به سمت شمال کشور شکل گرفته بود سرعت بیشتری بگیرد. حالا کسانی که نقدینگی کافی دارند به این نتیجه رسیدهاند که زمان تصمیمگیری برای خروج از این وضعیت فرا رسیده است.
با ادامه حملات هوایی آمریکا و اسرائیل به ایران و گسترش پاسخهای تلافیجویانه تهران در منطقه، صنعت بیمه در کشورهای خلیج فارس با موج کمسابقهای از ریسک و خسارت بالقوه روبهرو شده است؛ از هدف قرار گرفتن تأسیسات انرژی و هتلها گرفته تا تشدید تهدیدهای سایبری و دریایی که میتواند هزینههای سنگینی برای بیمهگران و بیمهگذاران ایجاد کند.